به گزارش ترنم شمال؛ یک داربست در میانه پیادهرو، خودرویی که مسیر عبور را بسته یا فرصتی شغلی که پیش از سنجش تواناییها از دست میرود؛ برای بسیاری از شهروندان اتفاقهایی ساده و گذراست، اما برای نابینایان میتواند به مانعی جدی در مسیر استقلال تبدیل شود.
در مازندران، بیش از ۹ هزار فرد نابینا و کمبینا زیر پوشش خدمات بهزیستی قرار دارند؛ جمعیتی که در کنار خدمات توانبخشی و حمایتی، همچنان مطالباتی جدی درباره اشتغال، مسکن، دسترسی شهری و فرصتهای برابر دارد.
تصور کنید برای رسیدن به محل کار یا انجام یک کار روزمره از خانه خارج شدهاید، اما مسیری که بارها از آن عبور کردهاید، امروز با خودرویی پارکشده، داربستی بدون هشدار یا وسایلی که بخشی از پیادهرو را اشغال کردهاند، بسته شده است. برای یک شهروند بینا شاید پیدا کردن راه جایگزین چند ثانیه زمان ببرد؛ اما برای فرد نابینا، همین مانع میتواند تردد را دشوار کند، خطر برخورد و آسیب را افزایش دهد و او را ناچار به درخواست کمک از دیگران کند.
این تنها یکی از تجربههایی است که ضرورت مناسبسازی محیط شهری را برای افراد دارای آسیب بینایی روشن میکند؛ ضرورتی که در کنار اشتغال، تأمین مسکن، آموزش و دسترسی به خدمات عمومی، بخشی از مطالبه نابینایان برای داشتن زندگی مستقل است.
روز جهانی عصای سفید، برابر با ۱۵ اکتبر، فرصتی برای شنیدن این مطالبات است؛ نه فقط برای یادآوری محدودیت بینایی، بلکه برای توجه به موانعی که جامعه میتواند با برنامهریزی درست، بخشی از آنها را برطرف کند.
مطالبات بر زمین مانده عصای سفیدها؛ درمان از ندیدن نیست
برای بسیاری از نابینایان، اشتغال تنها راهی برای کسب درآمد نیست؛ امکان تصمیمگیری مستقل، مشارکت در زندگی اجتماعی و رهایی از وابستگی ناخواسته نیز به آن گره خورده است. با این حال، مسیر ورود به بازار کار برای افراد دارای آسیب بینایی میتواند با موانعی روبهرو باشد که لزوماً به توانایی حرفهای آنان ارتباطی ندارد