به گزارش ترنم شمال؛ مازندران روزگاری نه‌چندان دور، بوی برنج تازه در شالیزارها و عطر مرکبات در باغ‌هایش نفس هر رهگذری را تازه می‌کرد.

خانه‌های چوبی با سقف‌های شیب‌دار، صدای گاوآهن در زمین‌های نمناک و کودکان پرشور در کوچه‌های روستایی، تصویری بود که به ذهن هر مسافری نقش می‌بست. اما امروز، همین روستاها و حتی شهرهای کوچک این منطقه زیر بار ویلاسازی‌های بی‌رویه آرام‌آرام جان می‌بازند.

آمارها به‌خوبی گویای این تغییرند؛ در دو دهه گذشته بیش از ۲۵ هزار هکتار از زمین‌های کشاورزی مازندران تغییر کاربری یافته و بخش بزرگی از این تخریب در شهرستان‌های غربی رخ داده است. زمین‌هایی که باید سفره مردم را پر کنند، اکنون به دیوارهای بلند و دروازه‌های آهنی بدل شده‌اند. در بسیاری از روستاها، جوانانی که می‌توانستند نسل تازه کشاورزی و دامداری باشند، به ناچار زمین‌های پدری را فروخته‌اند و برای پیدا کردن کار، دل از خانه کنده‌اند.

از سوی دیگر، شهرهای کوچک مازندران هم دیگر مأمن تولید و دادوستد محلی نیستند؛ مغازه‌ها و بازارها بیشتر برای خدمات گردشگران شکل گرفته‌اند تا نیازهای کشاورزان و همین چرخه تولید و مصرف درون‌منطقه‌ای را از هم گسسته است.

به تاکید کارشناسان، حفظ و احیای معماری بومی، ایجاد مشوق برای بازگشت جوانان به فعالیت‌های کشاورزی و ارتقای اشتغال پایدار در شهرها و روستاها می‌تواند به بازسازی هویت فرهنگی و اقتصادی منطقه کمک کند و از تبدیل شدن آن به محلی صرفاً تفریحی جلوگیری کند.

رضا نجفی مدیر جهاد کشاورزی تنکابن  ظهار داشت: زمین کشاورزی میراثی گران‌بهاست که اگر از دست برود دیگر بازگشتی در کار نیست.

وی افزود: این خاک ارزشمند نه تنها محل رزق و روزی کشاورزان است بلکه سرمایه‌ای ملی به شمار می‌رود و از همین رو، کوچک‌ترین تغییر کاربری می‌تواند ضربه‌ای جبران‌ناپذیر بر پیکره تولید و امنیت غذایی کشور باشد، به همین دلیل، مقابله با ساخت و سازهای بی‌رویه و به‌ویژه شهرک‌سازی‌های رانتی، از اولویت‌های اصلی ماست.

وی تصریح کرد: البته ممکن است فردی بومی برای تأمین سرپناه ناچار به ساخت خانه‌ای شود که با وجود غیرقانونی بودن، در ردیف اول برخورد قرار نمی‌گیرد اما شهرک‌سازی‌های سازمان‌یافته خط قرمز ما محسوب می‌شود.

قلع و قمع ساخت وسازهای غیرمجاز

نجفی افزود: بر پایه تبصره دو ماده ۱۰، امسال موفق شدیم چندین مورد از این ساخت و سازهای غیرقانونی را قلع و قمع کنیم و زمین‌ها را به چرخه کشاورزی بازگردانیم و تنها در شش ماهه نخست سال پنج شهرک بزرگ که قطعه‌بندی‌های گسترده داشتند تخریب شد و اراضی به حالت نخستین خود بازگشتند.