به گزارش ترنم شمال؛  علیرضا نوری کجوریان: گلوگاه در شرق مازندران واقع است، جایی که کوه و دریا در کنار هم اقلیمی متفاوت ساخته‌اند و در میان همین طبیعت، باغ‌های انجیر هر سال محصولی به بار می‌نشانند که برای مردم گلوگاه تنها یک میوه نیست، بلکه بخشی از معیشت، هویت و ظرفیت گردشگری شهرستان به شمار می‌رود.

کافی است از بافت شهری گلوگاه فاصله بگیری تا باغ‌های انجیر آرام‌آرام در قاب چشم ظاهر شوند؛ درختانی که با شرایط اقلیمی منطقه خو گرفته‌اند و محصولشان از باغ‌های کوچک و بزرگ شهرستان راهی بازار، سفره خانوار و کارگاه‌های فرآوری می‌شود.

گلوگاه در شرق مازندران، این روزها خود را برای دهمین دوره «شکرانه انجیر» آماده می‌کند؛ رویدادی که از ۲۴ مرداد تا دوم شهریور برگزار می‌شود و قرار است علاوه بر معرفی انجیر و فرآورده‌های آن، ظرفیت‌های گردشگری، فرهنگی و اقتصادی این شهرستان را نیز پیش روی گردشگران قرار دهد.

در این میان، باغ‌های انجیر تنها محل تولید یک محصول کشاورزی نیستند؛ بخشی از چشم‌انداز طبیعی گلوگاه را شکل داده‌اند و حالا قرار است خود به یکی از جاذبه‌های سفر گردشگران به این منطقه تبدیل شوند.

انجیر؛ محصولی که با معیشت مردم گره خورده است

عقیل محمودی، فرماندار گلوگاه، با اشاره به ظرفیت این شهرستان در تولید انجیر اظهار کرد: یکی از نعمت‌هایی که خداوند متعال به مردم عزیز و شریف شهرستان گلوگاه داشته، تولید انجیر بسیار باکیفیت و مرغوب در شهرستان است که هم در سبد غذایی خانوار قرار دارد و هم در خلق سرمایه و تولید شهرستان نقش بسزایی ایفا می‌کند.

وی افزود: به همین دلیل قرار شد از ۲۴ مردادماه به مدت یک هفته، شکرانه برداشت محصول انجیر در شهرستان گلوگاه و در محوطه امامزاده محمد ۸ تیکه برگزار شود.

فرماندار گلوگاه ادامه داد: هدف این است که هم از فعالان، کشاورزان و باغدارانی که در این عرصه فعالیت دارند تجلیل شود و هم فرصتی برای عرضه محصولات و مشتقات انجیر آنها فراهم شود تا بتوانند این محصول را بیشتر معرفی کنند.

محمودی با اشاره به سطح باغ‌های انجیر شهرستان گفت: حدود ۱۶۶ هکتار باغ انجیر در گلوگاه داریم و ۲۳۰ نفر به صورت مستقیم در این حوزه فعالیت دارند و ۱۶۰ نفر نیز به صورت غیرمستقیم در این بخش مشغول هستند.

وی میزان تولید انجیر در سطح شهرستان را حدود یک هزار و ۵۵۰ تن اعلام کرد و افزود: این محصول نقش بسزایی در معیشت مردم شهرستان ایفا می‌کند.

این آمار وقتی در کنار باغ‌های گلوگاه قرار می‌گیرد، معنای روشن‌تری پیدا می‌کند؛ پشت هر هکتار باغ، خانواده‌ای قرار دارد که بخشی از درآمد خود را از همین درختان تأمین می‌کند و هر فصل برداشت برای آنها فقط زمان جمع‌آوری محصول نیست، بلکه نتیجه ماه‌ها مراقبت و انتظار است.

انجیر در گلوگاه از باغ آغاز می‌شود، اما مسیرش در همان‌جا پایان نمی‌یابد؛ بخشی از محصول به صورت تازه عرضه می‌شود و بخشی دیگر به فرآورده‌هایی تبدیل می‌شود که می‌توانند ارزش افزوده بیشتری برای تولیدکنندگان ایجاد کنند.